Stronę dziś odwiedziło już 215 gości.
Wszystkich odwiedzin łącznie: 232358

Zagrożenie pożarowe w związku z panującą suszą oraz akcja „Stop pożarom traw”

2020-04-30 11:00:19 | Hanna Cieślewska

Zagrożenie pożarowe w związku z panującą suszą oraz akcja „Stop pożarom traw”.

Rok 2020 już od samego początku pokazuje nam, jak niewiele trzeba, by w bardzo krótkim czasie życie wielu z nas wywróciło się do góry nogami. Ogólnoświatowa pandemia koronawirusa, doświadczająca praktycznie wszystkie narody, wpływa nie tylko na stan gospodarki, ale także i może przede wszystkim na zdrowie i życie każdego z nas.

Niestety oprócz problematyki koronawirusa, coraz bardziej zauważalne staje się zagrożenie związane z utrzymującym się już długi czas stanem pogodowym. Znikoma ilość opadów na przestrzeni ostatnich miesięcy doprowadziła do niskiego stanu wód i suszy na terenie kraju. Prócz skutków gospodarczych i społecznych jakie  niesie ze sobą susza, wpływa ona także na wzrost zagrożenia pożarowego na terenach lasów, pól uprawnych, łąk, wrzosowisk, torfowisk itd. Dlatego strażacy Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Łomży zwracają się z apelem do społeczności powiatu łomżyńskiego i miasta Łomża o zwrócenie szczególnej uwagi na problem zwiększonego zagrożenia w związku z pożarami traw i lasów w okresie suszy (wywołanych najczęściej ludzką lekkomyślnością lub nielegalnym wypalaniem traw) oraz zaangażowanie się w coroczną akcję „Stop pożarom traw”.

Już od wielu lat przełom zimy, wiosny oraz przedwiośnie to okresy, w których wyraźnie wzrasta liczba pożarów łąk i nieużytków. Tylko w 2019 roku w Polsce odnotowano 153 520 pożarów, wśród których były 55 912 pożary traw na łąkach i nieużytkach rolnych, co stanowiło około 36,4% wszystkich pożarów w Polsce. Analogicznie w 2018 roku doszło do 48 767 pożarów traw, w 2017 roku do 38 634 pożarów traw, a w 2016 roku do 36 442 pożarów traw. Wskazuje to na ciągły wzrost tego typu pożarów na terenie kraju w skali rok do roku. Należy również podkreślić, że w przypadku przedłużającego się okresu suszy, stan zwiększonego zagrożenia pożarowego może się wydłużyć na miesiące wiosenne i letnie.

Wiele osób wypala trawy i nieużytki rolne, tłumacząc swoje postępowanie chęcią użyźniania gleby. Od pokoleń wśród wielu ludzi panuje bowiem przekonanie, że spalenie trawy spowoduje szybszy i bujniejszy jej odrost, a tym samym przyniesie korzyści ekonomiczne. Jest to jednak całkowicie błędne myślenie. Rzeczywistość wskazuje, że wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w środowisku naturalnym – ziemia wyjaławia się, zahamowany zostaje bardzo pożyteczny, naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje się szereg związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi, jak i zwierząt.

Wypalanie traw jest również przyczyną wielu pożarów, które niejednokrotnie prowadzą także do wypadków śmiertelnych. Rocznie w tego rodzaju zdarzeniach na terenie kraju śmierć ponosi kilka/kilkanaście osób, a wiele innych zostaje rannych:

- 2019 r. – 10 ofiar śmiertelnych, 140 osób rannych,

- 2018 r. – 7 ofiar śmiertelnych, 81 osób rannych,

- 2017 r. – 2 ofiary śmiertelne, 101 osób rannych,

- 2016 r. – 6 ofiar śmiertelnych, 81 osób rannych,

- 2015 r. – 7 ofiar śmiertelnych, 141 osób rannych.

Trzeba pamiętać, że po zimie trawy są wysuszone i palą się bardzo szybko. W rozprzestrzenianiu ognia pomaga także wiatr. Osoby, które wbrew logice decydują się na wypalanie traw, przekonane są, że w pełni kontrolują sytuację i w razie potrzeby w porę zareagują. Niestety mylą się i czasami kończy się to tragedią. W przypadku gwałtownej zmiany kierunku wiatru, pożary bardzo często wymykają się spod kontroli i przenoszą na pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich pożarach ludzie tracą dobytek całego życia. Występuje również bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi.

Wypalanie traw to także bardzo duże zagrożenie dla lasów. Z uwagi na znaczne zalesienie niektórych województw, tereny upraw rolniczych i leśnych dość często ze sobą sąsiadują, a czasami wręcz przenikają się. Ogień z nieużytków niejednokrotnie przenosi się na obszary leśne, niszcząc bezpowrotnie bezcenne drzewostany, które po pożarze odradzają się przez wiele dziesiątek lat.

Od palącego się poszycia gleby, zapaleniu ulec może również podziemna warstwa torfu, który zalega nawet do kilkunastu metrów w głąb. Są to pożary długotrwałe (nawet do kilku miesięcy) i wyjątkowo trudne do ugaszenia. Ponadto w przypadku, gdy zwykła łąka po pożarze regeneruje się przez kilka lat, to pokłady torfu potrzebują na to kilku tysięcy lat.

Podczas pożaru powstaje duże zadymienie, które jest szczególnie groźne dla osób przebywających w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca zdarzenia - z uwagi na możliwość zaczadzenia.  Gęsty dym może powodować także zmniejszenie widoczności na drogach, co prowadzi często do groźnych w skutkach kolizji i wypadków drogowych.

Pożary nieużytków, z uwagi na ich charakter i zazwyczaj duże rozmiary, angażują znaczną liczbę sił i środków straży pożarnych. Każda interwencja to poważny wydatek finansowy. Strażacy zaangażowani w akcję gaszenia pożarów traw, łąk i nieużytków, w tym samym czasie mogą być potrzebni do ratowania życia i mienia ludzkiego w innym miejscu. Może się zdarzyć, że przez lekkomyślność ludzi wypalających trawy, nie dojadą z pomocą na czas tam, gdzie będą naprawdę niezbędni.

Wypalanie traw oraz innych powierzchni jest zabronione!

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2020 poz. 55):

- Art. 124 „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”.

- Art. 131 pkt. 12 „Kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny”.

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz.U. 2020 poz. 6 z późń. zm.):

-Art. 30 ust. 3 pkt 3 „w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:  rozniecenia ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.

Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje:

- Art. 82 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (t.j. Dz.U. 2019 poz. 821 z późń. zm.) – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24 § 1 może wynosić od 20 do 5000 zł.

- Art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz.U. 2019  poz. 1950 z późń. zm.) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”, a kara ta może ulec złagodzeniu jeżeli sprawca działał nieumyślnie, bądź zaostrzeniu jeżeli pożar spowodował śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób.

Po więcej informacji zapraszamy na http://www.stoppozaromtraw.pl

Opracowanie: Sekcja kontrolno-rozpoznawcza KM PSP w Łomży.

Kontakt

Sekretariat

tel. 86 215 02 20, 47 711 74 10
fax. 47 711 74 09
kmpsplo@straz.lomza.pl

Rzecznik Prasowy

tel. 86 215 02 20, 47 711 74 10
fax. 47 711 74 09
kmpsplo.rzecznik@straz.lomza.pl

Lokalizacja

Adres

Komenda Miejska
Państwowej Straży Pożarnej
ul. gen. Władysława Sikorskiego 48/94
18-400 Łomża

NIP: 718-17-00-034
REGON: 450672550